Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinden, mala zarar verme suçundan hakkında beraat kararı verilen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/02/2013 tarihli 2011/5-137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararında “aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkûm olan sanık hakkında müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suç açısından avukatlık ücretine hükmedilmesinin gerekmeyeceğinin” belirtilmesi ve sanık hakkında yapılan yargılamada hakaret suçundan karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmiş olması karşısında, mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmü nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.