D U R U Ş M A T A L E P L İ
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının on yıldan az olduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1 maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2018 tarihli ve 2016/167 Esas, 2018/395 Karar sayılı kararı ile sanıklar ...,... ve ... hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış
yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.11.2018 tarihli ve 2018/2377 Esas, 2018/2290 Karar sayılı kararı ile sanıklar ...,... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvuruları üzerine, "eylemin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu" gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.
3. Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı üzerine, Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2019/248 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararı ile sanıklar ...,... ve ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1,35/2, 29/1,62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, ancak 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesi suretiyle cezanın 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.
4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2021/43 Esas, 2021/1102 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın suçu işlemediğine, suç vasfına,
2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle: sanığın suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrik derecesine,
3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına ilişkindir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, eylemlere uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği
ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek kazanılmış hakkın dikkate alınması suretiyle belirlendiği, katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan davranışların niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2021/43 Esas, 2021/1102 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.09.2024 tarihinde karar verildi.