SUÇLAR: Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/73 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis ve 100.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık süre tutum dilekçesi vermiş, sanık müdafii gerekçeli temyizinde özetle; çekleri sanığın başkasından alarak herhangi bir işlem yapmaksızın katılana verdiği, renkli fotokopi ve aldatıcılık kabiliyetini haiz çıkan çeki sanığa veren Çarşıbaşı nüfusuna kayıtlı olup halen İstanbul Fatih semtinde oturan A.Ç.nin bu işi yaptığı, bunun hiç araştırılmadığı, sübuta dair delil bulunmadığı, sanıkça katılana bir taşınmaz devredilerek çeklere ilişkin borç ödenmesine, katılan tapuyu almasına rağmen katılanın mükerrer tahsil niyeti ile sanığı şikayet ettiği, katılan alacağını aldığından dolandırıcılık bulunmadığı gerekçeleri ile ve re’sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması istenmiştir.
1. Sanığın, katılandan aldığı 2 adet araç karşılığında 2 adet sahte çek verdiği iddia ve kabul edilmiştir.
2. Sanık özetle, suçlamaları reddetmiştir.
3. Katılan özetle iddia yönünde beyanda bulunmuştur.
4. Uzmanlık raporunda özetle; 60.000,00 TL bedelli çek orijinal olmakla birlikte ön yüzdeki “başakşehir şubesi ve tel numarası” yazılarının, ön yüz alt kısımdaki vergi/TCkimlik numarası ve altındaki bilgilere ilişkin yazıların, keşideci ünvanının, önceki yazılar fiziksel olarak silinerek sonradan tahrifen oluşturulduğu, keşide tarihinin de tahrifen değiştirildiği, 40.000,00 TL bedelli çekin tamamen sahte, renkli kopya/ fotokopi / yazıcı ve benzeri yolla üretildiği belirtilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/73 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2024 tarihinde karar verildi.