Katılan sanık ve mağdure suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2013/46 Esas, 2015/288 Karar sayılı kararı ile mağdure suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan açılan davada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 27 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve katılan sanık hakkında aralarında çıkan tartışma neticesinde iş yerinden ayrılmak isteyen iş yeri çalışanı olan mağdure suça sürüklenen çocuğun kolundan çekerek arkasından sarılarak ensesinden öpmesi ve kıyafetinin üzerinden göğsünü sıkması şeklindeki eylemlerine uyan çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan davada 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü fıkraları ile 62 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Katılan Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri
Sanığın mağdure Şükran’ı darp ettiği sırada öpmeye çalıştığına ilişkin mağdure Şükran’ın beyanı dışında başkaca delil olmadığı gibi ani gelişen olayla ilgili olarak hizmet ilişkisi nedeniyle arttırım yapılarak verilen mahkûmiyet hükmü ile mağdure suça sürüklenen çocuk ...’ın bıçakla yaralama eyleminin öldürmeye teşebbüs suçuna vücut vermesi sebebiyle haksız tahrik altında verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin katılan sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, eyleme uyan yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararda da hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla hükümlere ilişkin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümününde yer alan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2013/46 Esas, 2015/288 Karar sayılı kararında katılan sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.