Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2014 tarihli kararının, sanık ... müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'la değişik Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğe çıkarılıp, bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına istinaden doğrudan şerhli tebliğ yapılması gerektiği nazara alındığında, yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanık ...'in duruşmada beyan ettiği adresine doğrudan mernis şerhli olarak tebliğinin usulsüz olduğunun, diğer yandan kolluk tutanağı ile ilk tebligat evrakının sanığın öldüğünden bahisle iadesi üzerine yapılan araştırmada kolluk tutanağı ile belirlendiği şekilde sanığın Antalya'da çalıştığının ve adresin de boş olduğunun belirlenmesi karşısında anılan sanık ...'e gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle, tebliğ - tebellüğ evraklarının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istekleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
9. Ceza Dairesi - E. 2021/6509 - K. 2024/3574
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 9. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2021/6509 |
| Karar No | 2024/3574 |
| Karar Tarihi | 24.04.2024 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"