Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 Sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuğun, katılanın kilitleyerek parkettiği aracını düz kontak yaparak çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, yasa maddelerinde öngörülen ceza miktarlarının aynı olması nedeniyle sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.