MAKTUL: ...
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2021/10 Esas, 2021/24 Karar sayılı kararının katılan ... vekili, katılan ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında, Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2020 tarihli ve 2019/406 Esas, 2020/482 Karar sayılı kararı ile kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 27/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddeleri uyarınca verilen “ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin kararın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizlerin niteliği karşısında;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli, 2023/1-354 Esas, 2023/545 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-h maddesinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekili, katılan ... ve sanık ... müdafii temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.09.2024 tarihinde karar verildi.