Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 168 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin ancak bu maddede sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun bu suçlar arasında sayılmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında bu madde hükmü uygulanarak eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarının, hapis cezasına mahkumiyet halinde uygulanabileceği gözetilmeden, hakkında adli para cezasına hükmolunan sanığın anılan maddede belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.