HÜKÜMLER: Beraat, idari para cezası
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli ve 2014/308 Esas, 2015/630 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında 100 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu emvalin müsaderesine karar verilmiştir.
1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, suça konu yerin orman sayılan yerlerden olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
2.Sanık ...'ın temyiz isteği, suç işleme kastının olmadığına, tapulu arazisindeki armut ağaçlarını kestiğine ilişkindir.
1.İhbar üzerine yapılan yol kontrolünde sanık ... yönetimindeki ve sanık ... refakatindeki araçta 5 ster yakacak emval tespit edildiği, 11.10.2013 tarihli yer tespit tutanağı ile kesim yapılan yerin amenajman planında 27 nolu bölmeden kesildiği anlaşılmıştır.
2.Sanık ... savunmasında emval kesmediğini, sanık ...'ın kendi tapulu arazisinden kestiği odunları araç ile taşıdığını beyan etmiştir. Sanık ... tapulu arazisinden ağaç kestiğini ifade etmiştir.
3.Mahallinde yapılan keşif sonucu fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda kesim yapılan yerin tarla vasıflı 749 nolu parsel sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir. Orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda kesim yapılan yerin orman sayılmayan alanlardan olduğu bildirilmiştir.
4.749 nolu parsele ait tapu kaydı dosyada mevcuttur.
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik İncelemede
1.Sanık hakkında kaçak orman emvali nakletme suçundan açılan davada sanığın naklettiği emvalin sanık ...'a ait tapulu araziden temin edilmesi karşısında, sanık savunması, bilirkişi raporu, suç tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık ... Hakkında Verilen Karara Yönelik İncelemede
Kesim yapılan yerin 749 nolu tarla vasıflı parsel olduğunun anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesi kapsamında kabahat oluşturduğunun kabulünde isabetsizlik görülmemiştir ancak 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 33. maddesi ile değişik 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımının 3 yıl olarak düzenlendiği anlaşılmakla karar tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçtiği anlaşılmıştır.
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik İncelemede
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Siverek 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli ve 2014/308 Esas, 2015/630 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili
tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık ... Hakkında Verilen Karara Yönelik İncelemede
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Siverek 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli ve 2014/308 Esas, 2015/630 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi gereğince kabahatli hakkında Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan orman emvalinin MÜLKİYETİNİN KAMUYA GEÇİRİLMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.12.2023 tarihinde karar verildi.