Mahkûmiyet, müsadere
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Tire 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2013/543 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 51 maddeleri uyarınca erteli 5 ...
hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 5 ... hapis ve 1000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ... ve kestane ağaçlarının müsaderesine karar verilmiştir.
2.Anılan kararın sanık, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin, 28.11.2018 tarihli ve 2016/8987 Esas, 2018/12579 Karar sayılı ilâmıyla; ağaç kesme suçundan kurulan hükmün zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, işgal ve faydalanma suçndan kurulan hükme yönelik incelemede ise;
'' 1)5237 sayılı TCK’nun 50/3. maddesi gereği fiili işlediği tarihte 65 yaşını bitirmiş olan ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin kanuni zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,
2)Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişisi raporuna göre dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu içinde kaldığının anlaşılması karşısında sanık hakkında ceza tayin edilirken ek savunması alınarak, 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2019/34 Esas, 2019/301 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 10 ... hapis cezasından çevrilen 6000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yerdeki kestane ve ... ağaçlarının müsaderesine karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği, ağaç kesmediğine, oğullarına ait kestane ve ... ağaçlarından gelen para ile geçindiklerine, cezayı ödeyecek maddi gücünün olmadığına ilişkindir.
1.25.09.2013 tarihinde yangın ihbarı üzerine yapılan incelemede 18.000 m2lik alanda açma yapıldığı, meşe ağaçları köklenerek yerine ... ve kestane ağacı dikildiği tespit edilmiştir.
2. Sanık savunmalarında söz konusu yerin bir kısmına ait tapusu olduğunu, ağaç kesmediğini ancak ağaç diktiğini beyan etmiştir.
3.Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, ... ve kestane ağaçları dikildiği tespit edilmiştir.
1.Suç tutanağı, sanık savunması, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın işgal ve faydalanma eyleminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın suça konu yerde atılı suçu işlediğinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2019/34 Esas, 2019/301 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.12.2023 tarihinde karar verildi.