Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki yolcu minibüsü ile gündüz yerleşim içi iniş eğimli iki yönlü iki şeritli yolda seyir halinde iken, soldan kaplamaya inen yaya olan katılanlara çarpması neticesinde, katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda, kusuru bulunmayan sanığın beraatine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Mahkemece olayda sanığın kusuru bulunmadığı kabul edildiğinden, CMK'nın 223/2-c.maddesi yerine, CMK'nın 223/2-e.maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1.fıkrasındaki "CMK'nın 223/2-e. maddesi" ibaresi çıkarılarak yerine "CMK'nın 223-2-c.maddesi" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2021tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
12. Ceza Dairesi - E. 2019/9310 - K. 2021/3514
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 12. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2019/9310 |
| Karar No | 2021/3514 |
| Karar Tarihi | 13.04.2021 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"