TCK'nın 155/1,62,52/2-4 ve 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, 11/05/2011 tarihinde katılana ait “... Kiralık Araba Hizmetleri”adlı işyerinden ... plaka sayılı aracı 1 yıllığına kiraladığı; ancak kira sözleşmesinin sonunda sanık tarafından suça konu aracın katılana iade edilmediği, bu surette sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda,
Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, araç ile ilgili kira sözleşmesi ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafisinin suçun sübutuna ve lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.