Y A R G I L A M A N I N
Y E N İ L E N M E S İ
HÜKÜMLÜ: ...
SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER: Önceki karar ile hükmedilen hapis cezalarının aynen infazına
Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Hükümlü hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlının ihlâli suçlarından yapılan yargılama neticesinde verilen kararın Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/12482 Esas, 2020/475 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, hükümlünün cezai ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, söz konusu talebin kabulüne karar verilmesiyle dosya yeniden ele alınarak duruşma açılıp 15.06.2022 tarihli karar ile önceki karar ile hükmedilen hapis cezalarının aynen infazına karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2020/262 Esas, 2022/491 Karar sayılı ve 28/06/2022 tarihli kararında belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde; hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi sonrası verilen hükümlerin temyiz kanun yolu denetimine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükümlü hakkında, cezai ehliyetini etkiler nitelikte akıl hastalığı bulunmadığının anlaşılması karşısında, Bözöyük 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.20215 tarihli ve 2014/168 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 323/1.maddesi gereğince onaylanmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "aynen infaz" a dair hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarındaki; "aynen infaz"a dair kısımlar hükümden çıkarılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 323/1.maddesi gereğince, Bözüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2014/168 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararının onaylanmasına" cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.