TCK’nun 157/1, 52/2,58/1-6-7 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, üzerine sahte plaka taktığı kamyonla... ili, ... ilçesine taşımak amacıyla sahte araç ruhsatı verdiği katılan şirketten teslim aldığı yemleri söz konusu yere götürmeyip uhdesinde tutarak haksız yarar sağladığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
Suça konu yemlerin teslim alınması sırasında kamyon ve dorse aracına ait gibi içeriği itibariyle sahte tescil belgesi sureti ve sahte plaka kullanıldığının iddia edilmesi karşısında, sanığa isnat edilen eylemin TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmek görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.