Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gece vakti, meskun mahalde sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile yeşil hat uygulaması olan mahalde 60-65 km hızla seyir halindeyken 4 yönlü ışık kontrollü kavşağa geldiğinde kendisine yeşil ışık yanarken geçiş yaptığı sırada, olay yerinin 9,5 metre gerisinde yaya geçidi bulunmasına rağmen bu geçidi kullanmayarak yolun solundaki refüjden kaplamaya giren yayaya çarpması sonucu yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, sanığın aksi ispat edilemeyen savunmasına ve tanık beyanına göre yeşil ışıkta geçtiğinin ve hız sınırlarını aşmadığının kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu husustaki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda sanığın olayda kusurunun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak,
Sanığın kusursuz olduğu kabul edilerek beraatine karar verildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (1). parağrafından “bu suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması” ibaresinin çıkartılarak yerine “yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmaması” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.