HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, müsadere
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkiinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz sebebi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
Olay tarihinde orman alanında 9 adet ağaç kesildiğinin tespit edilmesi üzerine yapılan araştırmalar neticesinde orman emvallerinin sanığın işlettiği kahvehanenin önünde istiflenmiş olduğu tespit edilmiştir.
Sanık savunmasında ağaç kesmediğini, satın aldığını beyan etmiştir.
Sanığa 11.01.2018 tarihli duruşmada ön ödeme ihtaratında bulunulduğu, sanığın ödeme yapmak istemediğini beyan ettiği belirlenmiştir.
Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 25 gün hapis ve 4 gün adlî para cezasına karar verilmesi gerekirken 25 gün hapis ve 3 gün adlî para cezasına karar verilmesi suretiyle adlî para cezası bakımından eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası adlî para cezasına çevrildiğinden 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulandığı 8 numaralı bendin tamamen çıkarılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.