İstinaf isteminin esastan reddine
İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/7812 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) ve (h) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır.
B.Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2019 tarihli ve 2018/422 Esas, 2019/473 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
C.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin 12.12.2019 tarihli ve 2019/304 Esas, 2019/363 Karar sayılı kararıyla; katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi
Sanık ...'in eyleminin nitelikli yağma suçuna azmettirme suçunu oluşturduğundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in katılan ...'ın eski eşi olan sanık ...'in bir ev ve araba karşılığında tahsil için vermeyi kabul ettiği ciro edilemeyeceklerine dair şerh bulunan senetlerin vadesinden önce katılanlardan tahsili amacıyla katılanı tehdit ettikleri, katılan ...'a yardımcı olmaya çalışan arkadaşı ...'in aracının yanına ...'ın aracı ile giden sanıklar ... ve ...'un ateş ederek zarar verdikleri, ancak sanık ...'in diğer sanıkların katılandan tehdit yolu ile parayı almaya çalıştıklarından bilgisi olup olmadığının net olarak tespit edilemediği kabul edilmiştir.
2.Aracın kurşunlanması sonrasında ele geçen av tüfeği kovanlarının sanık ...'ın aracının arkasında bulunan av tüfeğinden atıldıklarının tespit edildiği 11.05.2018 tarihli Kriminal Uzmanlık raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
3....'in aracına ateş etmek suretiyle zarar veren şahısların güvenlik kamera kayıtları incelendiğinde, sanıklar ... ve ... olduğunun olay sırasında kullanılan aracın ise şüpheli ... adına kayıtlı olduğunun tespit ve teşhis edildiği 18.03.2018 ve 25.03.2018 tarihli görüntü izleme ve teşhis tutanakları dava dosyasında bulunmaktadır.
4.Tanık B.K'nın aşamalarda alınan beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
5.Sanığın aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.
6.Katılanların aşamalarda alınan birbiri ile uyumlu beyanları dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
1.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.12.2019 tarihli kararında, heyet üyelerinin kurum siciline yer verilip ad ve soyadlarının gösterilmemesi, 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendindeki açık düzenlemeye aykırı ise de; anılan hususun mahallinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.
2.Sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, katılan beyanı, sanık savunma, tanık anlatımı ve elde edilen delillerin mahkûmiyete yeterli olmaması karşısında sanığın eylemi sabit olmadığı belirlendiğinden mahkeme heyetlerinin soruşturma sonunda oluşan inanç ve takdirine, hükmün gerekçesine göre beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin 12.12.2019 tarihli ve 2019/304 Esas, 2019/363 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
15.02.2024 tarihinde karar verildi.