TCK'nın 89/4,62,50/1-a, 52/2-4,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki düzeltilerek onama görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri içinde bulunan, azami hız limitinin 40 km ve aydınlatmanın mevcut olduğu, bölünmemiş iki yönlü yolda gece vakti kendi istikametine doğru sağ şeritten gittiği esnada kontrolsüz kavşağa geldiğinde dar bir kavisle sola dönmek istediği sırada karşı yönden gelen katılan ... Aslanın yolcu olarak üzerinde bulunduğu, katılan alkollü sürücü ... sevk ve idaresindeki motosikletin sanığın aracının sağ ön kısmına çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın asli kusurlu olarak katılan ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlikeye neden olacak ve vücudunda kemik kırıkları meydana gelecek şekilde, katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlikeye neden olmayacak ve vücudundaki kemik kırıklarının hayati fonksiyonlara etkisi ağır (6) derece olacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu anlaşılmakla,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sübuta ve lehe hükümlerin uygulanmadığına, katılan vekilinin ise cezanın eksik hesaplandığına ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 12/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.