İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/4361 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148/1,53,58 nci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2.Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2020 tarihli, 2018/314 Esas, 2020/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 148/1,53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.09.2020 tarihli ve 2020/893 Esas ve 2020/1278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
1.Sanık lehine yasal takdiri indirimler uygulanmadığına,
2.Alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine,
3.Türk Ceza Kanunu'nun 150/2 nci hükmünün uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Sanığın mağdur ve arkadaşlarına yönelik 2012 yılında gerçekleştirdiği yağma eyleminden dolayı cezaevine girdiği, 2017 yılında cezaevinden çıktıktan sonra mağdurun yanına gelerek “5 yıl senin yüzünden içeride yattım, bana 5.000 TL vereceksin hesabını sorarım” dediği, olay tarihinde tekrar mağdurun yanına gelerek 5.000 TL para istediği, mağdurun vermeyeceğini söylediğinde elinden zorla telefonu aldığı, sim kartı çıkartarak mağdura verdiği, telefonu alarak götürdüğü, mağdurun telefonu geri alabilmek için sanığa 170,00 TL para verdiği, sanığın 30,00 TL daha vermesi karşılığında telefonu vereceğini söylediği fakat geri vermediği anlaşılmıştır.
2.13.07.2017 tarihli araştırma ve CD inceleme tutanağı dosya içerinde yer almaktadır.
3.Mağdurun ifadesinde geçen, sanığın 2012 yılında gerçekleştirdiği yağma eylemine ilişkin Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/24 Esas sayılı ve bozma sonrası 2016/135 Esas numarasını alan dosya örneği dosya içerisinde mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.
Mağdurun aşamalarda değişmeyen tutarlı iddiaları, sanığın savunması karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.09.2020 tarihli, 2020/893 Esas ve 2020/1278 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 nci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
15.02.2024 tarihinde karar verildi.