HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 26.08.2020 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2021 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
3. İlgili kararın sanık müdafii tarafından istinafı üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 05.01.2022 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz isteği, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik araştırmaya, davanın reddinin gerektiğine ilişkindir.
1. Dava konusu olay, teyzelerinin eşi olan sanığın, 2012 yılında katılan çocuk Nisanur'u evlerinin yatak odasına götürüp istismarda bulunması ve 28.02.2015 tarihinde de evlerinde sanığın gözetimine bırakılan katılan çocuk Berranur'u, apartman yanındaki depo olarak kullanılan yere götürerek cinsel istismarda bulunması şeklinde gerçekleşen olaylar sırasında, katılan çocukları hürriyetlerinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Dosya içerisinde mevcut evrak içerikleri ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim sistemi üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 09.11.2018 tarihli 2017/1702 Esas, 2018/1972 Karar sayılı kararı ile, katılan çocuklara karşı basit cinsel istismar suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin, temyizen incelenerek kesinleştiği görülmüştür.
3. Sanık savunmasında, alkol tükettiği için ailesi ile tartışıp evi terk ettiğini, ertesi gün sabah saat 07: 00 civarı eve döndüğünü beyan ederek atılı suçlamayı reddetmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü
Sanığın eylemleri sabit görülüp, atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmuş ve dosya üzerinden incelemede, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Katılan ..., 11.07.2006 doğumlu olup, suç tarihinde 7 yaşını doldurmamıştır. Katılan ..., 15.12.2011 doğumlu olup, suç tarihinde 4 yaşını doldurmamıştır. Katılanların istikrarlı anlatımları, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 09.11.2018 tarihli 2017/1702 Esas, 2018/1972 Karar sayılı dosyası, olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, dışarda arkadaşları ile oynamakta olan katılan ...'u cinsel amaçla evlerinin yatak odasına götürmesi ve katılan ...'u cinsel amaçla evlerinin yanındaki depo olarak kullanılan yere götürerek hürriyetlerinden yoksun kıldığı anlaşılan olayda, ilk derece mahkemesince sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş ve sanık müdafinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 05.01.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.