TCK’nın 157/1,62,52/2, 53/1-2.-3 maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ...' nın olay günü katılanın evine giderek yeni bir magaza açtıklarını, çekiliş yaptıklarını söyleyerek cebinden zarf çıkardığı, zarfı açarak buzdolabı, çamaşır ve bulaşık makinası ve çekyat kazandığını katılana söylediği, bu eşyaları alabilmeleri için iki adet saat almaları gerektiğini söyleyerek saatler karşılığında 650 TL ücret istediği, belirtilen ücretin katılan tarafından sanığa verildiği, sanığın eşyalar birkaç dakika içinde gelecek diyerek evden ayrıldığı ve bir daha dönmediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunmaları, katılanın beyanları, teşhis tutanağı ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.