TCK’nın 157/1, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ...'ın kız arkadaşı olan mağdur ...'ın daha önceki erkek arkadaşı olan ... ile arkadaşlık sürecinde yaşadıklarını öğrendikten sonra tanık ...'nun elinde fotoğraf ve mesajlar bulunduğunu ve bunları ...’nun açıklayacağını, karşılığında 4.500 TL para istediğini beyanla gerçekte böyle bir durum olmadığı halde mağdur ...'ı kandırarak ...'ya vereceğini söyleyerek mağdur ...'nin iki adet bileziğini aldığının iddia edildiği olayda, sanığın savunmaları, mağdur ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, sanığın hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.