CMK’nın 223/2-a. Maddesi gereğince beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 73/4, CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince hakkında düşme kararı verilen sanıklardan ...’in yetkilisi olduğu inşaat şirketi tarafından yapılan, sanık ...’ün şantiye şefi olduğu bina inşaatında, alçı işlerini üstlenen sanık ... ile birlikte çalışan katılanın demir muhafazası henüz takılmamış olan aydınlatma boşluğunu göremeyerek yaklaşık üç buçuk metre yükseklikten düşerek yaralandığı olayda, mimar olan sanık ...’ın olaya konu inşaatın mimari proje müellifi olması nedeniyle sorumluluğunu üstlendiği yapının, yapım aşamasında alınması gerekli güvenlik önlemleri ile ilgili sorumluluğunun bulunmaması nedeniyle kusuru bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet savcısının bütün sanıklar hakkında şikayetten vazgeçme sebebiyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine, raporlarda çelişki olduğuna, ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olayda kusuru bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, suçun unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (2.) bendinde yer alan “Sanık ...'ın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE,”ibaresinin kaldırılarak, yerine
"Sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.