Taraflar arasındaki asgari işçilik oranının tespiti ile borçlu olmadığının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin ... Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanlığı tarafından ihale edilen kent içi yolların tanzimi serimi işinin yapımını üstlendiğini, 1132512 sicil numarası ile işe başlandığını, işin 27.11.2011 tarihinde tamamlandığını, Kurum tarafından asgari işçilik oranının %9,29 olarak tespit edildiğini, buna ilişkin olarak itiraz ettiklerini, ancak sonuç alamadıklarını, hak ediş ödemesinin toplam fiyat farkı dahil 19.716.204,44 TL olduğunu, ekte sunulan hesap çizelgesinde yer alan işlemin yapıldığını, işçilik oranının en fazla %5,97 olarak tespiti gerekirken bunun yapılmadığını, yapılan iş kapsamında yaptırılan işlerle ilgili çok sayıda fatura bulunduğunu, faturalar dikkate alındığında davacı şirket tarafından ödenen salt işçilik faturaları da dikkate alınarak bir borcun ortaya çıkmayacağını beyanla dava konusu iş yeri ile ilgili olarak gereken asgari işçilik oranının tespitini talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumca yapılan işlem ve belirlemelerin mevzuata uygun yapıldığını, belirlenen asgari işçilik oranlarında nazara alınması ve değerlendirilmesi gereken hususların göz önüne alındığını ve bu oranın belirlendiğini, SGK asgari işçilik tespit konusunca belirlenen çeşitli iş kurumlarına ait asgari işçiliklerini gösteren tebliğe uygun hareket edildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda; ortadan kaldırma kararı sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusunda eksik işçilik bildirimi bulunmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.
Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile dava açılmadan önce Kuruma başvurulmadığını, Kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Davalı Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.
asgari işçilik oranının tespiti ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.
1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Açıklanan sebeplerle,
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.