HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf istemlerinin esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, her ne kadar sanık ... (Yonus) Ünsal daha sonra müdafi tayin etmiş ise de, sanıklar Yunus (Yonus) Ünsal ve ...'ın savunmalarının müdafiileri hazır bulunmaksızın alınarak yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e. maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,
2. UYAP’tan temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın hüküm tarihinden sonra 27.08.2022 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında açılan kamu davasında 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin Yerel Mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle;
Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2018/2475 Esas, 2019/428 Karar sayılı kararının, açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için Sorgun Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.