"İçtihat Metni"
Hüküm
1-Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK'nın 62/1, 58/6-7,53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
T.C.
Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Konya ili, Derbent ilçesi, Karağzı Pınarı mevkiinde izinsiz kazı yapıldığı ihbarı üzerine, kolluk kuvvetleri tarafından olay yerine gidildiğinde, temyize konu sanık ... ile temyiz dışı sanık ...’in kolluk ekiplerine doğru geldikleri, sanıkların geldiği yöne gidildiğinde 4 metre uzunluğunda, 2 metre çapında, 1,5 metre derinliğinde, yeni kazılmış, içinde kazma ve kürek bulunan kazı çukurunun tespit edildiği, bu esnada diğer sanıkların da kolluk ekiplerinin yanına geldiği, araçları güvenli bir noktaya çekmek üzere hareket edildiğinde temyize konu sanıklar Ömer ve Muhammed ile temyiz dışı sanık ...’in bulundukları araçtan içerisinde dedektör, adaptör, kablo ve plastik boruların olduğu çantanın araçtan yere bırakıldığı, temyize konu sanıklar ile temyiz dışı sanık ...’nın duruşmadaki savunmalarında, tüm sanıklar ile birlikte kazı yaptıklarını ikrar ettikleri dosya kapsamında;
Sanıklar hakkında anılan Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile 74/1-2.cümleye ilişkin uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’in; hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığına, sanık ...’in; hakkında erteleme, seçenek yaptırımlara çevrilme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar hakkında; kazı yapılan alanın 2863 sayılı Kanun kapsamında bir yer olmadığından bahisle 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesi gereğince 1/3 oranında indirim tesisi sırasında yasa maddesinin 74/2. madde şeklinde gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ... ve sanık ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün sanık ... hakkında mahkumiyet tesisine ilişkin 1 nolu bendinin 2. paragrafındaki ve hükmün sanık ... hakkında mahkumiyet tesisine ilişkin 4 nolu bendinin 2. paragrafındaki “2863 sayılı Yasanın 74/2. maddesi uyarınca “ibareleri çıkarılarak yerine “2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 09/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Konya ili, Derbent ilçesi, Karağzı Pınarı mevkiinde izinsiz kazı yapıldığı ihbarı üzerine, kolluk kuvvetleri tarafından olay yerine gidildiğinde, temyize konu sanık ... ile temyiz dışı sanık ...’in kolluk ekiplerine doğru geldikleri, sanıkların geldiği yöne gidildiğinde 4 metre uzunluğunda, 2 metre çapında, 1,5 metre derinliğinde, yeni kazılmış, içinde kazma ve kürek bulunan kazı çukurunun tespit edildiği, bu esnada diğer sanıkların da kolluk ekiplerinin yanına geldiği, araçları güvenli bir noktaya çekmek üzere hareket edildiğinde temyize konu sanıklar Ömer ve Muhammed ile temyiz dışı sanık ...’in bulundukları araçtan içerisinde dedektör, adaptör, kablo ve plastik boruların olduğu çantanın araçtan yere bırakıldığı, temyize konu sanıklar ile temyiz dışı sanık ...’nın duruşmadaki savunmalarında, tüm sanıklar ile birlikte kazı yaptıklarını ikrar ettikleri dosya kapsamında;
Sanıklar hakkında anılan Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile 74/1-2.cümleye ilişkin uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’in; hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığına, sanık ...’in; hakkında erteleme, seçenek yaptırımlara çevrilme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar hakkında; kazı yapılan alanın 2863 sayılı Kanun kapsamında bir yer olmadığından bahisle 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesi gereğince 1/3 oranında indirim tesisi sırasında yasa maddesinin 74/2. madde şeklinde gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ... ve sanık ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün sanık ... hakkında mahkumiyet tesisine ilişkin 1 nolu bendinin 2. paragrafındaki ve hükmün sanık ... hakkında mahkumiyet tesisine ilişkin 4 nolu bendinin 2. paragrafındaki “2863 sayılı Yasanın 74/2. maddesi uyarınca “ibareleri çıkarılarak yerine “2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 09/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.