SUÇLAR: Hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma, hakaret
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, düşme
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.03.2019 tarihli ve 2019/3211 Esas 2020/594 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
1. Sanık Hakkında Hukuki İlişkiye Dayanan Alacağın Tahsili Amacıyla Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede;
Sanık hakkında, Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2019/275 Esas, 2019/449 Karar sayılı kararı ile hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla yağma suçu için öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede;
Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2019/275 Esas, 2019/449 Karar sayılı kararına konu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen cezanın üst sınırı, ve sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düşme kararıı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevddine,
14.02.2024 tarihinde karar verildi.