HÜKÜMLER: Ceza verilmesine yer olmadığı
Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla katılan sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.
Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği; tanıklar V.B. ile U.Y.'nin ifadeleri gözetildiğinde katılan sanık ...'un eyleminin hakaret unsuru içermediği gözetilmeden beraati yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğine, diğer katılan sanık hakkında da ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.
Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, taraflar arasında karşılıklı hakaretin olmadığına sadece ...'un hakaret ettiğine, ilk hamlenin ...'tan geldiğine, tanık V.B.'nin beyanı da dikkate alındığında dosyada müvekkilinin hakaret ettiğine ilişkin somut ve net delil bulunmadığına, müvekkilinin beraatine ve ...'un cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ceza verlmesine yer olmadığına kararlarının verilmesinin hakkaniyetli ve adil olmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.
1.Komşu olup aralarında husumet bulunan taraflar arasında olay günü çıkan tartışmada katılan sanık ...'un "Ahlaksız kadın, şuna bak terbiyesiz kadın, sen kendini burada insan mı sanıyorsun, burada sizi hiç kimse sevmiyor" diyerek hakaret ettiği, katılan sanık ...'ın da "Terbiyesiz, ahlaksız, senin seviyene inemem, mutsuzluk veriyorsun" diyerek hakaret ettiği iddiasıyla kamu davasının açıldığı; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, hakaret eylemlerini karşılıklı olarak gerçekleştirmiş olmaları karşısında katılan sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı kararları verildiği belirlenmiştir.
2. Katılan sanıkların savunmaları ve tanıklar M.E., K.O.Ş., V.B. ile U.Y.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
1.Katılan sanıkların savunmaları, tanıkların beyanları karşısında, Mahkemece katılan sanıklar hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.12.2023 tarihinde karar verildi.