B O Z M A Ü Z E R İ N E
SUÇLAR: Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun
260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 1 yıl hapis cezası, basit dolandırıcılık suçundan, 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.
2. Sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.09.2019 tarihli kararı ile sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık olup olmadığının değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
3. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2020/62 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 1 yıl hapis cezası, nitelikli dolandırıcılık suçundan kazanılmış hak gözetilerek 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanığın temyiz istemi gerekçesizdir.
1. Sanığın katılana verdiği borca karşılık suça konu tamamen sahte olarak tanzim edilmiş, keşide yeri bulunmayan, 3800,00 TL bedelli çeki vermek suretiyle özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmıştır.
2. Sanık suçlamaları kabul etmemiş, suça konu çeki yapmış olduğu iş karşılığı açık kimlik ve adres bilgilerini veremediği ...den aldığını beyan etmiştir.
3. 19.11.2012 tarihli bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.
4. Katılan sanığın kendisinden borç aldığı anda, 10.01.2012 tarihinde çeki verdiğini beyan etmiştir.
5. Mahkemesince sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.
A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararı Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
B. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararı Yönünden
Suç tarihinin, suça konu çekin sanık tarafından katılana verildiği 10.01.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararı Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2020/62 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararı Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenleİzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2020/62 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2024 tarihinde karar verildi.