DANIŞTAY
YEDİNCİ DAİRE
Dava Konusu İstem: Davacının bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2017 yılının Aralık dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile bir kat oranında kesilen vergi ziyaı cezası ile gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
İstinaf başvurularına konu tek hakimce verilen kararda istinaf kanun yolunun açık olduğu belirtilmiş ise de, konusu parasal olan uyuşmazlıklarda kesinlik sınırının belirlenmesinde dava konusu işlem tutarının esas alındığı, 2025 yılı için konusu 44.000 TL'yi geçmeyen vergi davaları hakkında verilen kararların kesin olduğu, bu tutarın altında kalan uyuşmazlıklarda ise istinaf incelemesinin mümkün bulunmadığı, uyuşmazlık konusu olayda da davaya konu ödeme emri içeriğinde yer alan tutarın 33.977,44 TL olduğu ve tek hakimce verilen karar kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, istinaf başvurularının incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
Ödeme emrinin dayanağı olan vergi/ceza ihbarnamelerinin tebliğ edilmediği, kamu alacağının zaman aşımına uğradığı, bandrolsüz sigaraların satışa sunulmadan önce ele geçirilmiş olması nedeniyle herhangi bir kamu zararının oluşmadığı ileri sürülmektedir.
İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile kararın davacının istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine ilişkin hüküm fıkrasının işin esası incelenmek üzere bozulması gerektiği düşünülmektedir.
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
04/06/2025 tarih ve 32920 (1. mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7550 Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7. maddesi ile değişik 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrasında, 2577 sayılı Kanun'un 45. ve 46. maddeleri uyarınca istinaf veya temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde davanın açıldığı tarihteki parasal sınırın esas alınacağı düzenlemesi yer almaktadır.
Bu durumda, dava konusu işlemin tutarının (33.977,44 TL) davanın açıldığı tarih itibarıyla geçerli olan istinaf kanun yolu parasal sınırının üstünde olduğu, bu nedenle taraflarca yapılan istinaf başvurularının esasının incelenmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken, vergi mahkemesi kararı tarihindeki (2025 yılındaki) kesinlik sınırı dikkate alınarak verilen kararın davacının istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine dair hüküm fıkrasında hukuki isabet bulunmadığından, dosyanın bu yönden esası incelenmek üzere vergi dava dairesi kararının anılan kısmının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:... K:... sayılı kararının davacının istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. Yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 25/09/2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.