DANIŞTAY
YEDİNCİ DAİRE
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı,... tarih ve ... sayılı, ...tarih ve ... sayılı, ... tarih ve ... sayılı, ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaların kıymetinin gözetim kıymetine yükseltilerek yurt dışı gidere eklenmek suretiyle fazladan ödendiği ileri sürülen gümrük, ilave gümrük ve katma değer vergilerinin eşyaya ait faturalarda gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Kanun’un 211. maddesi uyarınca tecil faiziyle birlikte iadesi isteminin reddine dair karara vaki itirazın reddi yolundaki işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ... tarih ve ... sayılı beyanname yönünden, Tebliğde belirtilen birim kıymet eşyanın, Gümrük Kanunu hükümlerine göre belirlenmiş gerçek satış bedeli olmadığından, gözetim önlemlerinin yanlış uygulanması suretiyle fazladan ödenen vergilerin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, öte yandan, davaya konu diğer beyannameler yönünden ise, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesinin 28/07/2021 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 18/07/2021 tarih ve 7333 sayılı Kanun'un 13. maddesiyle değişik ve anılan beyannamelerin tescil tarihinde yürürlükteki halinden ve söz konusu Kanun değişikliğine ilişkin gerekçeden bahsetmek suretiyle ticaret politikası önlemlerine tabi eşyaların gümrük kıymetinin davacının kendi beyanı ile arttırılması sonucu tahakkuk ettirilerek ödenen vergilerin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi kapsamında geri verilmesi talebinin reddine dair işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin 14/07/2021 tarih ve 4653 sayılı beyanname yönünden iptali ile fazladan ödenen tutarların idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle iadesine, diğer beyannameler yönünden ise, davanın reddine karar verilmiştir.
İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, tebliğ ile belirlenen kıymetin eşyanın gerçek satış bedeli olmadığı, Gümrük Kanunu 24 ve devamı maddelerine aykırı olarak işlem tesis edildiği, fatura kıymetinin gerçeği yansıtmadığı yönünde idarenin somut bir tespitinin de bulunmadığı; davalı idarece, hür irade ile verilen beyanname neticesinde iade istemine konu olabilecek yanlışlıkla alınan veya fuzulen tahsil edilen bir verginin söz konusu olmadığı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile kararın faizin başlangıç tarihi olarak idareye başvuru tarihinin esas alınmasına dair kısmının tahsil tarihi olarak düzeltilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Temyize konu kararın, dava konusu işlemin ... tarih ve ... sayılı beyanname yönünden iptali ve fazladan ödenen tutarların tecil faiziyle iadesi ile davanın kısmen reddine ilişkin hüküm fıkraları aynı gerekçe ve nedenlerle uygun görülmüş olup, taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, anılan hüküm fıkralarının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.
Temyize konu kararın ... tarih ve ... sayılı beyanname yönünden faize ilişkin hüküm fıkrasının faizin başlangıç tarihine dair kısmına yönelik davacının temyiz istemine gelince;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesinin 07/11/2019 tarih ve 30941 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 1. fıkrasında, gümrük vergileri ile bunların ödenmelerine bağlı olarak tahsil edilmiş gecikme faizinin veya gecikme zammının geri verilmesinde, geri vermeye konu fazla tahsilatın yükümlüden kaynaklanması durumunda geri verme başvurusunun yapıldığı tarihten, diğer durumlarda ise tahsilat tarihinden geri verme kararının tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için geri verilecek tutar üzerinden, aynı dönemde 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizin ödeneceği belirtilmektedir.
Dosyanın ve anılan mevzuatın birlikte incelenmesinden, temyize konu kararda, ...tarih ve ... sayılı beyanname yönünden iadesine hükmedilen tutar için idareye başvuru tarihinden itibaren faiz hesaplanmasına karar verilmiş ise de, yargı kararıyla hatalı olduğu saptanan vergilerin davacının fazladan ödenen tutara ilişkin "tasarrufundan yoksun kalınan süre için" diğer bir anlatımla tahsil tarihinden itibaren faiz hesaplanması gerekirken, davacı tarafından idareye yapılan başvuru tarihinin esas alınması hukuka uygun düşmemekle birlikte, bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç bulunmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, kararın faizin başlangıç tarihi olarak idareye başvuru tarihinin esas alınmasına dair kısmının düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının dava konusu işlemin ... tarih ve ... sayılı beyanname yönünden iptali ve fazladan ödenen tutarların tecil faiziyle iadesi ile davanın kısmen reddine ilişkin hüküm fıkralarının ONANMASINA,
3.Kararın fazladan ödenen tutarın iadesine ilişkin hüküm fıkrasındaki " idareye başvuru" ibaresinin çıkarılarak yerine "tahsil" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3.Davacının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası yönünden temyiz istemi reddedildiğinden ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/03/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.