DANIŞTAY
SEKİZİNCİ DAİRE
Davacı ..., ... vekili Av. ... tarafından, ...plakalı araç ile Belediye sınırları içinde çalışma izni/ruhsatı almadan yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3-a bendi uyarınca 60 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... seri-sıra nolu ve 6.141,00 TL idari para cezası verilmesi ile 2918 sayılı Kanunun 65/1-a bendi uyarınca 104,00 TL para cezası verilmesine dair aynı tarih ve... seri-sıra nolu Salihli Kaymakamlığı İlçe Jandarma Komutanlığı işlemlerinin iptali istemiyle ... Kaymakamlığı'na karşı açılan davada; Manisa 1. İdare Mahkemesinin 12/01/2022 tarih ve E: 2022/9, K: 2022/28 sayılı kararının istinaf incelenmesi sonucunda verilen İzmir Bölge İdare Mahkemesi 7. İdari Dava Dairesinin 13/05/2022 gün ve E: 2022/483, K: 2022/556 sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde, Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş; 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı olmayan davacı adına kayıtlı araç ile ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın yolcu taşındığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği görülmektedir.
Dava konusu işlemlerin, davacının ticari faaliyetinin engellenmesi sonucunu doğuran bir yönü bulunmadığı gibi diğer davacı hakkında uygulanan idari para cezası tutarlarının da temyiz için öngörülen parasal sınırı aşmadığı görülmekte olup temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 24/12/2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.