TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Bakanlığı

VEKİLİ: 1. Hukuk Müş. Yrd. V. ...
İSTEMİN_KONUSU: 01/05/2009 tarihinde İstanbul İli, Beyoğlu İlçesi, Taksim Meydanında yapılan gösteri ve etkinliklere katılan davacının, çevik kuvvet polisleri tarafından yakalanması ve gözaltına alınması esnasında ve sonrasında maruz kaldığı muamele nedeniyle idarenin hizmet kusuru bulunduğu iddiasıyla, uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık olarak 1.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda,... İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesinin 20/05/2015 tarih ve E: 2011/9571, K: 2015/2387 sayılı bozma kararı üzerine yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, manevi tazminatın manevi değerlerinde eksilme meydana gelen ve yaşama zevki azalan kişinin manen tatminini sağlamaya yönelik bir araç olduğu, manevi tazminat miktarının belirlenmesinde somut verilere dayanılmasının mümkün olmadığı, hakimin geniş takdir yetkisinin bulunduğu, idarenin haksız ve keyfi tutumunun kendisinde güvensizlik, korku gibi derin kaygılara yol açtığı, İdare Mahkemesince hükmedilen manevi tazminat tutarının manevi tatminini sağlamadığı ileri sürülerek temyize konu kararın manevi tazminata ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmesi istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, davacının tazminat istemine konu olay bakımından idarenin hizmet kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında dosya kapsamında somut bir delil bulunmadığı, davacının kişilik haklarına doğrudan bir saldırı ve bunun sonucu gerçekleşen bir manevi zararın bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI: Davalı idare tarafından davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davacı tarafından savunma verilmemiştir.

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;

1. Tarafların temyiz istemlerinin REDDİNE,

2.... İdare Mahkemesinin... tarih ve E..., K:... sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,

3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/12/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.