DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
Dava konusu istem: Davacının, düzeltme beyannameleri ile kayıtlarından çıkardığı bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunun esas alındığı inceleme raporu uyarınca adına 2018 yılına ait kurumlar vergisi üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesine göre vergi ziyaı cezasının doğması için zamanında tahakkuk ettirilmeyen veya eksik tahakkuk ettirilen bir verginin varlığının zorunlu olduğu, davacının faturalarını kayıtlarına aldığı firmalar hakkındaki olumsuz tespitler nedeniyle söz konusu faturaları süresinde verdiği 30/04/2019 tarihli 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde kayıtlardan çıkardığı anlaşıldığından olayda, zamanında tahakkuk ettirilmemiş veya eksik tahakkuk ettirilmiş bir vergi bulunmadığından kesilen cezada hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu ceza kaldırılmıştır.
İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
Kesilen cezanın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
Beyannamenin süresinde verildiği, eksik incelemeye dayalı olarak kesilen cezada hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.