TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü

Dava konusu istem: Davacı adına tanzimli... tarih ve ... sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında, ... tarih ve ... sayılı beyannameyle geçici ithalatı yapılan eşyalara ilişkin ek mali yükümlülük ve katma değer vergisinin beyan edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 193. maddesinin 3. fıkrası uyarınca hesaplanan 466.086,92 TL tutarındaki gecikme faizinin ödenmesi yolundaki işleme vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, uyuşmazlık konusu beyanname muhteviyatı eşyanın usulüne uygun bir şekilde yurt dışı edilerek teminatın iade edildiği, dahilde işleme izin belgesinin kapatıldığı, dahilde işleme rejiminin ihlal edildiği yönünde bir iddia ve tespit bulunmadığı gibi, eksik beyan edilen vergiler nedeniyle yapılan tahakkukun da iptal edildiği, bu nedenle dahilde işleme rejimi kapsamında geçici olarak ithal edildikten sonra ihracı gerçekleştirilen ihtilaf konusu eşyadan kaynaklanan bir vergi eksikliğinin söz konusu olmadığı, dolayısıyla 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 193. maddesinin 3. fıkrası uyarınca hiç alınmadığı veya noksan alındığı tespit edilmiş ve kesinleşmiş bir vergi bulunmadığından gecikme faizi hesaplanamayacağı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

İthalatı yapılan eşyalara ilişkin ek mali yükümlülük ve katma değer vergisi beyan edilmediğinden, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz isteminin reddine,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.