...'yu kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'nun yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanık ... hakkında ... Deryhanoğlu'nu kasten öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK.nun 27/1 ve CMK.nun 223/3-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/06/2010 gün ve 34/63 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi mağdur-sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1) Sanık ...'in, adli sicil kaydına göre; Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/09/2003 tarih, 141-196 sayılı ilamı ile 6136 sayılı Yasanın 15/1.maddesi uyarınca aldığı adli para cezasının suç tarihi olan 09/12/2007'den önce 24/10/2005 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, tekerrür nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Sanık ...'in, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından mahkumiyetine, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, sanık ...'e verilen cezalarda takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan meşru savunmada mazur görülecek bir heyecanla sınırın aşıldığı gerekçesiyle TCK.nun 27/2.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına
dair karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş bulunduğundan, sanık ... müdafiilerinin meşru savunmaya vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.