5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62,52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait iş makinesinin Mersin ilinden Ankara'ya getirildikten sonra saat 23: 30 sıralarında römorktan aşağıya indirilirken, asıl görevi iş makinesinin taşınması sırasında eskort aracını kullanmak olan müştekinin, römork'un arkasında bulunan rampayı kaldırmak için tır şoförüne yardım ettiği sırada, bir anda römorkun rampasının kalkıp müştekinin işaret parmağını sıkıştırması şeklinde meydana gelen olayda, sanık tarafından iş makinesinin römorktan aşağı indirilmesi sırasında müştekiye herhangi bir görev verilmemesi hususu dikkate alındığında, bu durumun sanığın kusurunu etkileyebileceği, bu nedenle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanığın olayda kusurlu olup olmadığının kesin olarak tespiti bakımından, teknik üniversitelerin konu ile ilgili kürsülerinden seçilecek öğretim üyelerinden alınacak rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.