TCK'nın 314/2, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62,53,58/9 ve 63. maddeleri uyarınca (bozma öncesi kazanılmış hakkı saklı tutularak) verilen mahkumiyet
Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 30.10.2018 tarih ve 2018/2034-2018/3704 sayılı bozma ilamı üzerine yapılan yargılama neticesinde, ilk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık hakkında düzenlenen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2017 tarihli ve 2017/170783 soruşturma, 2017/35046 esas sayılı iddianame ile açılan ve asıl dosya ile birleşen Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/623 esas sayılı dosyasında, iddianame ve ekinde yer alan dosyadaki delillerin 5271 sayılı Kanun'un 191 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunup savunmaları alınmadan mahkumiyet kararı vermek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.