TCK'nın 314/2,3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 221/4, 62/1,53,58/9, 63/1,51/1 ve 51/3. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet
kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanıklar hakkındaki temel cezanın asgari hadden belirlenmesine rağmen ve ayrıca suç ve karar tarihleri itibariyle adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan, yine dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı da tespit edilemeyen sanıklar hakkında yasal engel olmamasına rağmen ve TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanmasına dair gerekçesi ile de çelişki oluşturacak şekilde sanıkların kişilik özellikleri gerekçe gösterilerek, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasına yer olmadığına karar verilmesi,
Hukuka aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.