İstinaf başvurusunun esastan reddi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
A. İlk Derece
Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2017/37 Esas, 2021/286 Karar sayılı kararı ile avukat olan sanık hakkında atılı suçtan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 11.04.2022 tarihli ve 2022/227 Esas, 2022/1210 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Zamanaşımının dolmadığına, düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
Sanık Müdafinin Temyiz İstemi
Berat kararı verilmesi gerektiğine, düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
Sanığa yüklenen suçun cezasının türü ve üst sınırına göre, olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2025 tarihinde karar verildi.