Dava, 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamındaki zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı ... Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) 25.11.1998 – 06.01.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma süresinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrasıdır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 25.11.1998 – 01.05.2002 dönemine ilişkin istemin, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 123. maddesi kapsamında geri alınmasına dayanılarak karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulup, 01.05.2002 – 06.01.2010 dönemine yönelik talebin karar altına alınmasına ve dolayısıyla, davanın kısmen kabulüne karar verilmesine karşın, vekil ile temsil edilen davalı Kurum yararına avukatlık ücreti belirlenmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
S O N U Ç: Hükme (8) numaralı bent eklenerek, anılan bende “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri gereğince belirlenen 1.200,00 TL. avukatlık ücretinin davacıdan alınarak vekil ile temsil olunan davalı Kuruma verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.