213 sayılı V.U.K. nun 359/a-2 maddesi gereğince 6 AY HAPİS
5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK'nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezaların kişiselleştirilmesinden sonra sonuç cezalar birbirleriyle karşılaştırılmak suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği ve 5237 Sayılı TCK'nun 53. Maddesinde düzenlenmiş olup hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken hak yoksunlukları nedeniyle 5237 Sayılı TCK'nun sanık aleyhine olduğunun gözetilmemesi isabetsizliği, 213 Sayılı VUY'nın 359/a-2 maddesinin uygulanması suretiyle mahkumiyetine hükmolunan sanık hakkında TCK'nun 50,51 ve 62. maddelerinin uygulanmayacağının belirtilmiş olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “defter ve belgeleri gizlemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, sanığın şirket temsilcisi olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.