HÜKÜMLÜ: ...
Mahkumiyet
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak önceki hükmolunan ceza ile uygulanması gereken 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.07.2006 gün, 2006/5-182-182 ve 04.07.2006 gün, 2006/10-128-177 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere; kesinleşip infaz aşamasında olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama sonucu verilen kararların kazanılmış hak oluşturmayacağı cihetle, kesinleşen ilk hükümde sanığa 765 sayılı Yasanın 342/1. maddesi gereğince 2 yıl ağır hapis cezası verildiği ve bu ceza üzerinden başkaca arttırım ve indirim yapılmadığı cihetle, mahkemece temyize konu 15.06.2010 tarihli kararda sanığın lehine olan 765 sayılı Yasanın 342/1. madde hükmü uyarınca 2 yıl hapis cezasına hükmedildikten sonra kesinleşen ilk hükümde uygulanmayan 59. maddenin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
2-Uyarlama üzerine yeniden hüküm kurulduğunda kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği cihetle, önceki kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 59. maddenin uygulanması ile ilgili bölümün tamamen çıkartılması ve hüküm fıkrasına “ Kesinleşen 30.12.2004 tarih 1997/276 esas, 2004/502 karar sayılı hükümde yer alan toplam 20,50 TL yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline” ibaresi eklenmek ve sonuç cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi