Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra
Sanık ...'ın 18.12.2013 tarihli dilekçesi ile infazın durdurularak eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu ve mahkeme tarafından 20.12.2013 tarihli ek kararla infazın durdurulmasına karar verildiği, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme talebinin 5271 sayılı CMK'nun 42/1. maddesi gereğince Yargıtay'ca karara bağlanacağından sanığa yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünü içerir gerekçeli kararın 28.12.2012 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği ancak dosyaya sunulan Genel Kurmay Başkanlığı Özel Hava Alay Komutanlığı'nca düzenlenmiş hizmet belgesinden sanığın tebligat tarihinde askerlik görevini ifa etmekte olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine sanığın temyiz istemi yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
1.Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesi yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
2.Sanık hakkında hükmedilen netice cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası olarak belirtilmesi gerekirken sadece 1.000,00 TL adli para cezası olarak belirtilmesi,
3.24/11/2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Uzun süreli hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,
4.Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas olabilecek mahkumiyetlerinden en ağır ve en son kesinleşen cezayı içeren Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/627 E., 2011/380 K. sayılı ilamın esas alınması gereğinin gözetilmemesi,
5.Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama yeri bulunmayan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine atıf yapılması
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,
1.Hükmün ikinci paragrafından ''TCK.nun 62. md. si " ifadesinin çıkartılarak yerine "TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası" " ifadesinin eklenmesi,
2.Hükmün üçüncü paragrafına '' 1000 TL'' ifadesinden önce gelmek üzere '' 1 yıl 8 ay hapis ve'' ifadesinin eklenmesi,
3.Hükümden TCK'nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkartılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 531-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
4.Hükümden sanık hakkında tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması yerine '' Sanık, Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/627 Esas 2011/380 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğundan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü hapis cezasına göre çektirilmesine, TCK'nun 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' ifadesinin eklenmesi,
5.Hükmün müsadereye ilişkin paragrafından '' 4733 SY madde 8/4 yollaması ile '' ifadesinin çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.