Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabilecektir.
Somut olayda, sanığın suç tarihinde,... mağazasına 4 adet kaşar peynirini alarak parasını ödemeden mağazadan çıkış yaptığı sırada yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminde değer azlığı kavramının unsurları bulunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi ve 5237 sayılı TCK.nın 58/6-7.maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, tekerrür hükümleri uygulanırken gösterilmeyen uygulama maddesinin, mahallinde karara eklenmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.