Sanık müdafiinin 17/06/2014 tarihli dilekçesi; temyiz ve eski hale getirme niteliğinde olup, eski hale getirme talebi hususunda karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesine göre, hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olup, mahkeme tarafından verilen eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin ek karar hukuki değerden yoksun olmakla yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen 06/05/2014 tarihli gerekçeli kararın posta yolu ile bizzat sanığa tebliğ edildiğine ilişkin 15/05/2014 tarihli tebliğ mazbatasındaki imzanın sanığa ait olup olmadığının tespit edilemediğine ilişkin Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 10/09/2014 tarih ve 7318 sayılı raporu ve dosyadaki imza örnekleriyle tebligat evrakındaki imzaların benzerlik içermemesi karşısında, tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine yaptığı eski hale getirme ile birlikte temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin eylemin rızayla gerçekleştiği, şüpheden sanığın yararlanmadığı, adil yargılama yapılmadığına dair yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
8. Ceza Dairesi - E. 2019/5365 - K. 2022/4726
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 8. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2019/5365 |
| Karar No | 2022/4726 |
| Karar Tarihi | 21.03.2022 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"
Gereği görüşülüp düşünüldü