Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davalı temyizi yönünden;
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi gereğince işlem yapılması ve yedi günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük süre içinde temyiz edilmeyen temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.
Mahkemenin 29.03.2016 tarihli gerekçeli kararı sonrası davalı vekili tarafından süre tutum dilekçesi verildiği ancak üzerinde tarih bulunmadığı gibi e-imzalı olmadığı, davalı tarafça temyiz yoluna başvurma harcı ve maktu harcın 15.04.2016 tarihinde yatırıldığı, süre tutum dilekçesi teslim alınma tutanağının da aynı tarihte düzenlendiği görülmüştür. Gerekçeli karar 10.05.2016 tarihinde davalı vekiline tebliğ edildikten sonra gerekçeli temyiz dilekçesinin de yine aynı şekilde tarihsiz olarak sunulduğu, nispi harç yatırma tarihi olan 02.06.2012 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçenin teslim alındığı anlaşılmaktadır. Davalının hem süre tutum dilekçesinin hem de gerekçeli temyiz dilekçesinin 8 günlük temyiz süresi içerisinde verilmediği gözönüne alındığında 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. madde yollaması ile aynı Kanun'un 434/3. maddesi gereğince davalı temyiz talebinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,
Davacı temyizi yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, yerinde bulunmayan bozma isteğinin reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine, 24.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.