Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması hususları nazara alındığında; maddi gerçeğin hiçbir tereddüde yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından katılanın yeniden duruşmaya celbiyle hangi sanıktan ne kadar kazanç karşılığı borç para aldığı tarih ve miktarları sorulması, sanıkların alacaklı oldukları icra dosyalarının aslı veya onaylı suretleri getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıklardan para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına başvurulması, ilgili vergi dairesine yazı yazılarak sanıklar hakkında vergi inceleme raporu düzenlettirilmesi, sanık ... hakkında aynı eylem nedeniyle verilmiş kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar bulunup bulunmadığı varsa kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılmasından sonra toplanan tüm kanıtlar irdelenerek hasıl olacak sonuca göre suçun sübutunun ve niteliğinin tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.