Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi (Beraat)
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2018/339 Esas, 2018/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Sanığın istinaf talebinde bulunması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 06.01.2021 tarihli ve 2019/339 Esas, 2021/15 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün bozulmasına, "Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine,..." karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığa yüklenen suçun sübut bulduğuna ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 06.01.2021 tarihli ve 2019/339 Esas, 2021/15 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nin 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.04.2025 tarihinde karar verildi.