İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2018 tarihli ve 2018/99 Esas, 2018/968 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203. maddesinin birinci fıkrası, 43,62 ve 52. maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezasına, para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.
2.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.04.2019 tarihli ve 2019/561 Esas, 2019/493 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla aynı Kanun'un 303. maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğinin ve verilen beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin yukarıdaki tarih ve sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.04.2025 tarihinde karar verildi